Marginal Evidence: Nadia Sotirova Abadjieva, Severi Aaltonen, Claudio Tola

Marginal Evidence
21 februari - 22 maart 2026
Nadia Sotirova Abadjieva, Severi Aaltonen, Claudio Tola
Opening  zaterdag 21 februari om 17.00 uur 
Zondag 22 maart is er een geheim event! Tzt. meer !

Archieven van beelden en objecten in ons, zijn een manier om ons tot de wereld te verhouden. Het geheugen is een archiveringssysteem dat definieert wie we zijn en hoe de wereld eruitziet. Wanneer focus ontbreekt, ontstaat een overvloed die verborgen verbanden zichtbaar maakt. We verzamelen, selecteren, combineren en analyseren, en zoeken naar wat ontbreekt of vaak over het hoofd wordt gezien. In Marginal Evidence presenteren Nadia Sotirova Abadjieva, Severi Aaltonen en Claudio Tola drie nieuwe installaties die onderzoeken hoe beelden ons en onze aanwezigheid beïnvloeden.

The Autobiography of my Father, Nadia Sotirova Abadjieva
“Je wordt volwassen, en niemand vraagt je meer wat je lievelingskleur is.” Ik ging met kerst naar huis en vroeg mijn vader: “wat is je lievelingskleur?”. Hij grinnikte en zei: “...”. Iets, wat dan ook? Dat klopt niet. Mijn vader en ik, net als de eerder genoemde ‘volwassenen’, praten niet over lievelingskleuren. Helaas. We praten sowieso niet zoveel. Helaas. Daarom heb ik nooit een vorm van kwetsbaarheid bij hem kunnen waarnemen. Dus zocht ik naar zijn bezittingen in huis. Bezittingen waarmee ik een portret van mijn vader zou kunnen samenstellen. Ik stel hem aan je voor op de enige manier die goed voelt, de enige manier waarop hij ooit zichzelf zou voorstellen. Hij verzamelt bussen en parfumdopjes. Hij slaapt naast een knuffelbeer. Ontmoet mijn vader. Het is niet veel, maar je kan er iets van maken.
Nadia Abadjieva (Bulgarije, 2001) is in 2025 afgestudeerd aan KABK Den Haag, Interactive Media Design.

SPECTATOR, Severi Aaltonen
SPECTATOR is een installatie die beeldtechnologie onderzoekt. Het werk bevindt zich in een tijdperk van technologische vooruitgang en automatisering; in een cultuur van het trainen van algoritmes. Een gebruiker van algoritmes wordt door corporaties getraind om de technologie van beelden op een bepaalde manier te gebruiken. De toeschouwer van beelden is ook een protagonist, die betekenis geeft aan een verpletterende hoeveelheid onbeduidend materiaal. “Beelden zijn bedoeld om mensen te helpen zich in de wereld te oriënteren, maar wanneer ze heel sterk worden, gebruiken mensen hun ervaringen in de wereld om zich in het beeld te oriënteren. Het beeld wordt de concrete realiteit en de wereld is slechts een voorwendsel.” - Vilem Flusser
Severi Aaltonen (Finland, 1992) is tweedejaars student aan KABK Den Haag, MA Artistic Research

As far as it can be seen (Notes around a “desert” island), Claudio Tola
As far as it can be seen (...) is een multimediale installatie over de - bijna - onmogelijke beeldtaal van een ontoegankelijk eiland. Dit eiland confronteert ons met het falen van onze hedendaagse obsessie met zichtbaarheid en legt spanningen en verlangens bloot die inherent zijn aan onze blik en representatie. Het werk is een paradoxale case study over beeldvorming. Door de weergave van dit eiland in verschillende media toe te eigenen en te ontmantelen, reflecteert As far as it can be seen (...) op de ficties, gebruiksmogelijkheden en technologieën van beelden, en op de manier waarop deze onze relatie tot de wereld beïnvloeden.
Claudio Tola (Italië, 1997) is in 2024 cum laude afgestudeerd aan Piet Zwart Instituut Rotterdam, MA Lens-based Media.