chest.

chest. belichaamt de voorhoede van de Franse rockscene die nergens meer bang voor is – een band die mensen bij elkaar kan brengen zonder ooit concessies te doen aan haar artistieke ambitie. Het is moeilijk om de muziek van chest. een bepaald tijdperk toe te schrijven – ze lijkt voortdurend in beweging.

De band heeft haar naam niet toevallig gekozen: al jaren ademen de leden muziek uit elke porie, nadat ze elkaar voor het eerst hadden ontmoet in de duisternis en de trillingen van Supersonic, een van de kloppende harten van de onafhankelijke muziekscene in Parijs. Nicolas en Pierre-Louis werkten in de zaal en vonden elkaar in hun gedeelde liefde voor luide rock-’n-roll en muzikale experimenten. Het project kwam pas echt tot leven met de komst van Thibault, Alexis en Elliot, collega’s van het personeel van de zaal. Samen begonnen ze nummers te schrijven en demo’s op te nemen.

Geïnspireerd door de ontmoetingen en de bands die ze dagelijks in de zaal zagen optreden, vond chest. al snel zijn eigen creatieve stem – ergens tussen rauwe muziek en het pure plezier van een band die op de meest natuurlijke manier ontstaat, waarbij de invloeden van elk lid samensmelten tot iets heel persoonlijks. De band neemt zichzelf nooit al te serieus en neigt vaak naar zelfspot, waardoor ironie en de vriendschap tussen de leden belangrijke onderdelen van hun identiteit vormen.

Nog voordat ze een album hadden uitgebracht, trok chest. de aandacht van NME, dat hen opnam in de lijst van „100 artiesten om in de gaten te houden in 2025”. Hun debuut-EP, All Good Things End (Howlin Banana), die in februari 2025 uitkwam, zorgde ervoor dat zowel de geloofwaardigheid als de groeiende internationale reputatie van de band in een stroomversnelling raakten. chest. trad vervolgens op als voorprogramma van DITZ, Jehnny Beth, Heavy Lungs en KNIVES – bands die ze op Supersonic hadden ontmoet en die hen met open armen verwelkomden.