Roo Panes

De muziekwereld schreeuwt steeds harder, dus misschien is fluisteren nu het meest radicale wat je kunt doen. De Britse singer-songwriter Roo Panes doet dat al ruim tien jaar. Dit doet hij met een 12-snarige gitaar, een stem als warme thee en liedjes over liefde, groei en geloof.

Ooit was hij het gezicht van een Burberry-campagne, maar Panes bleek liever achter zijn gitaar te staan dan voor de camera. Sinds doorbraakalbum ‘Paperweights’ bouwt hij aan een oeuvre dat wortelt in folk en kleur haalt uit indie en klassiek. Denk aan de melancholie van Nick Drake, de warmte van Ben Howard (wiens producer Chris Bond ook aan de knoppen zat bij Panes) en de ingetogen precisie van José González. Dat die rust ook grote zalen vult, bewees hij met een uitverkocht Barbican Centre en optredens op onder andere Glastonbury. Zijn liedjes slaan een brug tussen het alledaagse en het eeuwige, en een kerk is daar de beste en meest intieme plek voor.