Dylan LeBlanc

Dat Dylan LeBlanc zou uitgroeien tot een knettergoeie singer-songwriter stond in de sterren geschreven. Zijn vader James LeBlanc was een van de vaste sessiemuzikanten bij de bekende Muscle Shoals Studios, waar artiesten als The Staple Singers, Aretha Franklin, Etta James, Otis Redding en Wilson Pickett hun muziek opnamen. In dezelfde studio nam Dylan ook zijn uit 2016 stammende doorbraakalbum Cautionary Tale op, dat vol staat met ingetogen en fraai gezongen sixties folk, soul, altcountry en West Coast pop.

In 2010 levert LeBlanc op negentienjarige leeftijd een ijzersterk debuut af met Pauper Fields. Niet lang daarna zinkt hij echter weg in een duistere periode vol zelfhaat en drank. Met het eerder genoemde Cautionary Tale maakt hij een glorieuze comeback, met opvolger Renegade plaatst hij zich in 2019 definitief in het rijtje van meest getalenteerde liedjesschrijvers van zijn generatie. Het album tekent ook een koerswijziging. De dromerige, sfeervolle stijl die LeBlanc op eerdere releases had geperfectioneerd, krijgt een flink shot adrenaline, met als resultaat een heerlijke plaat vol radio- en hitlijstvriendelijke, Amerikaanse jaren 70-pop.

Het meest recente wapenfeit van LeBlanc is zijn nieuwste plaat Coyote, een dier waar LeBlanc zich, zoals hij zelf zegt, altijd in heeft herkend. Net als dat dier is hij iemand die zwerft en weet wanneer hij op zijn instinct moet vertrouwen, muzikaal en anderszins.