GRIP/Jan Martens - THE DOG DAYS ARE OVER 2.0

Grand Theatre, SPOT en Jonge Harten slaan de handen ineen voor een nieuwe versie van Martens radicale theaterhit.

"Zet alle poriën open voor dit pareltje. En vergeet vooral niet te ademen." schreef het Nieuwsblad in 2014 over THE DOG DAYS ARE OVER. De recensies van toen liegen er niet om: dit werk vormde de absolute doorbraak voor Jan Martens, met een uitgebreide internationale tournee van meer dan 100 voorstellingen.

In 2025 hercreëren Jan Martens en GRIP deze succesvoorstelling met een nieuwe cast. De Amerikaanse fotograaf Philippe Halsman zei "...when you ask a person to jump, his attention is mostly directed toward the act of jumping and the mask falls so that the real person appears." Met THE DOG DAYS ARE OVER nam Jan Martens deze stelling als uitgangspunt en onthulde via de sprong de mens achter de danser.

In THE …

Grand Theatre, SPOT en Jonge Harten slaan de handen ineen voor een nieuwe versie van Martens radicale theaterhit.

"Zet alle poriën open voor dit pareltje. En vergeet vooral niet te ademen." schreef het Nieuwsblad in 2014 over THE DOG DAYS ARE OVER. De recensies van toen liegen er niet om: dit werk vormde de absolute doorbraak voor Jan Martens, met een uitgebreide internationale tournee van meer dan 100 voorstellingen.

In 2025 hercreëren Jan Martens en GRIP deze succesvoorstelling met een nieuwe cast. De Amerikaanse fotograaf Philippe Halsman zei "...when you ask a person to jump, his attention is mostly directed toward the act of jumping and the mask falls so that the real person appears." Met THE DOG DAYS ARE OVER nam Jan Martens deze stelling als uitgangspunt en onthulde via de sprong de mens achter de danser.

In THE DOG DAYS ARE OVER wordt de danser gedefinieerd als een pure uitvoerder, strevend naar perfectie. Door acht dansers te onderwerpen aan een complexe, mathematische, dynamische en vermoeiende choreografie, opgevoerd in een gedwongen uniformiteit, gaan ze uiteindelijk in de fout. En dan valt hun masker af. Door zijn radicale choreografische vorm bevroeg THE DOG DAYS ARE OVER de perceptie van het publiek omtrent dansers, choreografen, toeschouwers en het toenmalige cultuurbeleid. Tien jaar later zijn die vragen nog heel actueel door de huidige politieke en maatschappelijke tendensen: Waar ligt de dunne grens tussen kunst en entertainment? Wie zijn wij als publiek wanneer we vanuit de theaterzaal naar het lijden van de dansers kijken als naar een stierengevecht in een arena? Is hedendaagse dans striptease voor de upper class? THE DOG DAYS ARE OVER doet de kijker in zijn positie schuiven: van het louter ondergaan van de ervaring naar actieve reflectie.

In de pers "The Dog Days Are Over 2.0 verliest niets aan impact. De choreografie op een kaal toneel, in het meedogenloze licht van twee bouwlampen, mag een killer heten: ieder foutje kan dodelijk zijn. Choreograaf Jan Martens doet alles om zijn dansers te verwarren, maar die blijven magistraal overeind." - de Volkskrant (★★★★)

"Martens minimalistische en repetitieve choreografie is ingenieus en veroorzaakt een diep gevoel van respect en betrokkenheid van het publiek bij de dansers. The dog days are over is na elf jaar al een klassieker." - NRC (★★★★★)

Wanneer

Mis niets uit Groningen

Maandelijks de leukste tips voor Groningen in je inbox? Schrijf je hieronder in voor de Groningen nieuwsbrief