De Kop Leeg

In Groningen lopen natuurgebieden naadloos in elkaar over. Overal om je heen ligt groen. Zo veel ruimte dat je vergeet hoe het is om ingeklemd te staan. Aan de kust proef je de zilte lucht. Van dorpen naar dijkgras en van nat slik naar zeewater dat altijd in beweging is. Hier waait alles wat vastzit zo uit je hoofd. Noordelijk wordt de nacht zó donker dat je juist meer ziet. Sterren in aantallen waar je stil van valt. Soms zelfs de melkweg. Loop door graan dat tot je heupen reikt of riet dat je verstopt. Verdwaal gerust. Dit land laat je pas los als je weer weet waar je staat.

Stenen die je tot stilstand brengen. Het zijn de kerken, borgen en monumenten die nergens heen hoeven. Ze staan er al eeuwen. Onbeweeglijk en koppig alsof de tijd zelf hier even pauzeert. Stap een kerk binnen en hoor je voetstappen zacht galmen. Loop door een borgtuin en je voelt hoe het tempo vanzelf zakt. Deze plek­ken dwingen niets af. Ze laten je landen. Ze geven je de rust om te graven in je gedachten, om te voelen wat blijft en wat je beter achterlaat. Tussen muren die alles al eens hebben gezien, vind je ruimte om opnieuw te kijken.

Sluit je ogen in een yurt. Ga voor klassiek camperen in een caravan of camper. Kies voor een verassende overnachting op een boot. Blijf na je bezoek aan een kerk ook nog eens slapen. Of je nu vroeg uit de veren wilt of lekker lang uitrust tussen de lakens. In de ochtend blijf je nog even plakken voor een goed ontbijt. Helemaal bijgeslapen en verzadigd kun jij weer verder op zoektocht. Nog meer ruimte, nog meer rust en steeds dichterbij jezelf. Verblijf op één plek die je trekt of zoek een onderkomen op verschillende locaties. De keuze is aan jou.